લય-પ્રલય : કાવ્ય 1

જજૅરીત મકાનને મહેલ ગણી એ જીવતા રહ્યા

ધૂંધળી છબીઓ પરથી ધૂળ ખંખેરતા રહ્યાં

ક્ષણની સાથે હળવેથી વીતતા રહ્યા

જાણી જોઈને ખુદને જ દઝાડતા રહ્યા

એ જ ખંડેર નીચે દટાવાનુ એક દિન નક્કી હતુ

આંચકા ની રાહે ત્યા જ દિવસો ગુજારતા રહ્યા

‘દિશા’ જોતી રહી આમ જ અનેકો,

ભૂતકાળમાં જીવતાં રહ્યા ,ને સ્વ ને જ હણતા રહ્યા